Varsseveld uit…

0

In alle grote nationale competities werd er dit weekend niet gevoetbald in verband met interland verplichtingen. Aangezien het Sterrenessemble ook enkele internationals herbergt kon ook de wedstrijd van uw favoriete team geen doorgang vinden. Om toch de conditie op peil te houden werd er in het geheim een schaduwduel uit tegen Varsseveld gepland. Dit duel vond plaats achter gesloten deuren en was dus uitermate geschikt om nieuwe tactieken te proberen.

Ondergetekende had helaas een ander feestje, gelukkig was een kameraad (uit Duitsland) toevallig in Varsseveld aanwezig omdat hij daar op een of andere hoorn moest blazen. Hij heeft met een schuin ook de wedstrijd van lemelerveld vier in de gaten zou houden en hier verslag van zou leggen. Een verhaal geschreven door Emmerich Hillenhinrichs en vertaald door Tjeuke Klinkhamer. (Nederlandse versie onder de het origineel)

Origineel: Varsseveld –  Lemelerveld

Sonntagmorgen, er wurde Inn Coop gestartet wurde im erzats zu Kantine. Im Coop machte das Team Papa ein leckeres Frühstück für die Spieler, die alle kamen aus dem Bett rollen. Wundersam kamen die meisten Spieler viel fitter als die meisten anderen Rassen gefeiert. Im Gegensatz zu anderen Rassen nicht mit Kaffee, aber mit einer Bier gestartet. Courage aufzusaugen wie sie sagen. Es gab ein paar echte Varsseveld von Veteranen saßen, aber ein Auswärtsspiel in Varsseveld ist nicht gut vorbereitet. Einmal war das Frühstück reiste Männer Lemelerveld verbraucht 4 des Gasthauses zur Ecke. Hier trat sie ein mit den anderen Kandidaten in Lemelerveld, die das Spiel in Varsseveld gewagt. Hier wurden wieder verbraucht einige gerstennatjes, wieder Mut zu fördern. Um halb 10 schließlich werden könnten, um Varsseveld mit dem Bus gereist.

Varsseveld aus. Sie haben Hexe-Kessel, und Sie haben den Kessel von Varsseveld. Es war ein Stadion noch nie da gewesenen Umfang. Ein Tempel, in dem jeder auf dem Feld ist, mit zitternden Knien. Eine Burg, wo die Ultras von Varsseveld eine Minute still und eine entsetzliche beeindruckende Atmosphäre. Ein Vergleich, der Sonnenstrahl ging gelassen. Ein Schrein, da sie nur in Varsseveld.

Ein Match gegen Varsseveld war mehr wirklich kein Wettbewerb. Spiele Preisträger in Varsseveld es keinen Gewinner gibt, aber keine Verlierer. Es war ein Machtkampf, in dem jeder das Beste aus sich herausholen musste. Für einen solchen Kampf, benötigen Sie einen speziellen Führer, einen Führer, der für das gesamte Team als Beispiel dient. Welches war Robert Falcon gewählt, mit Falcon die vierte Person, die ihnen von diesem mach Kampf war, würde es ziehen.

Bei der Ankunft im Stadion erschienen wieder, wie im Grunde jedes Jahr einen Kessel. Es war unbeschreiblich. Die Varsseveld der Veteranen waren einmal überwältigt wieder trotz der Erfahrung. Falcon, bevor er versucht, seine Männer zu begleiten, aber auch Falke konnte nicht ganz seine Männer scharf zu bekommen. Am Anfang waren alle noch sehr Suche. Die Positionen waren nicht ganz klar. Falcon wusste, dass es früh Druck gesetzt zu werden, und hatte nach vorn auch von den Ultras von Varsseveld stand gespielt werden. Wie jedes Jahr im Grunde die Ultras waren wie kein anderer Fanatiker. Auch bleiben die Veteranen unter den Veteranen von Varsseveld von dieser beeindruckenden Vokalklänge erstaunt Aufstoßen Phänomen. Als der Kampf auf trug, und mehr und mehr waren zu sein (e) Rinnen begann in Lemelerveld zu laufen. Lemelerveld wuchs in der Schlacht und bald begann das Spiel zu machen. Die Ultras taten, was sie konnten, aber im Gegensatz zu dem, was man erwarten könnte Lemelerveld genossen nur die Geräusche der ultras produziert. Die Ultras hatten mit einem Horn einen letzten Versuch, von zwei Männern zu setzen und ein Mikrofon auf einem Block, um es auf der anderen Seite, um zu versuchen, aber das war vergebens. Die Männer von Lemelerveld liebte trotz der Stimm Gewalt herausragende Stellung. Dies war nicht nur das Verdienst der Falken halten, keinen Beitrag Falken fiel ins Nichts, als der Engel retten, die auf der Szene erschienen ….

Es war ein Geschöpf so schön, so schön, so strahlend, dass es könnte kaum anders als das Gesetz des Himmels herab gekommen war. Ein Engel von Gott gesandt. Ein Paradiesvogel, wie sie waren nicht einmal in den Garten Eden identifiziert. Eine Nachtigall. Ein Hahnenfuß Sonnenschein in der regen. Wörter fallen kurze diese majestätische Erscheinung Ehre zu tun.

Als Vorführen geblendet mit ihr glänzendes Haar und herrlich funkelnden Augen, die sie das ganze Stadion. Herz-Streaming und die Zeit stand still für alle. War sie wirklich? War dies der Realität? Ja, sie war wirklich und ja, es war Wirklichkeit. Viele von ihnen wurden dachten, sie drängte andere träumten die Erkenntnis, dass sie die schönsten, blendend und strahlendes Aussehen sah könnte sein, sie jemals in ihrem Leben sehen würde.

Eine Hymne begonnen. Ihr Name hat sich in eine schöne Hymne entwickelt, die den Raum wie ein warmes Leuchtfeuer des Glücks und der Harmonie gefüllt. Es ist nicht umsonst, dass ihr Name Irene war. Irene stammt aus dem Griechischen Eirene bedeutet etwas Frieden. Alle Elend kam sofort zu Ende. Varsseveld aus nicht mehr ein Kampf war, Varsseveld ausgeschaltet in Resort, ein Paradies, in dem niemand zu gehen weg von der Straße wollte. Der Schrein in Varsseveld, wurde jetzt wirklich ein Heiligtum geworden

Nach einem langen Zermürbungskrieg, aber mit einer Welt fragen sich ihre Netzhaut, die Männer verbrannt Lemelerveld mit einem zufriedenen Gefühl tun könnte den Varsseveldse Tempel verlassen. (Schwerpunkt konnte, hatte einige hier immer noch sehr schwer). Nicht nur innerhalb der bestrahlten, nicht außerhalb schien es abzustrahlen. Hierbei war jedoch die Sonne verantwortlich. Jeder bewegt auf den Bus und alle Anwesenden konnten wieder Lemelerveld befahren werden.

Es war in den Bus oder den Rücken drehte eine anstrengende Kampf gewesen. Wo eine Reihe von Menschen, die bereits ihre Energie gegeben hatte und brauchte, um zu tanken, andere waren viel Adrenalin und sie fuhren fort, wo sie in Varsseveld aufgehört haben. Einmal in Lemelerveld paar Fanatiker waren immer noch eine dritte Halb quetschen sich in die Ecke. Der Rest hatte genug an diesem Tag hatte und schlich nach Hause. Denn es den Machtkampf in Varsseveld zu können verloren.

Geschrieben beim Emmerich

Emmerich gaf toe dat hij misschien wel iets teveel gerstennatjes achter de kiezen had gewerkt en dat zijn taalkundige vaardigheid hem een beetje in de steek liet. Hieronder daarom de “vrije” vertaling van ondergetekende

Vertaalde versie: Varsseveld – Lemelerveld

Zondagmorgen, als vervangingen voor de kantine werd er aangevangen in de Herberg Coop. Hier verzorgde de teampapa een heerlijk ontbijt voor de spelers die net allen uit hun bed kwamen rollen. Wonderbaarlijk genoeg kwamen de meeste spelers van het vierde een stuk fitter aan dan bij de meeste andere wedstrijden. Anders dan bij andere wedstrijden werd er niet met koffie gestart, maar met een plopper. Moed indrinken zoals dat heet. Er zaten een paar echte Varsseveld uit veteranen bij, maar op een uitwedstrijd in Varsseveld is niemand goed voorbereid. Nadat het ontbijt was genuttigd reisden de mannen van Lemelerveld 4 van de herberg door naar het hoekje. Hier voegden zij zich bij een met de overige gegadigden uit Lemelerveld die de wedstrijd bij Varsseveld aandurfden. Hier werden wederom enkele gerstennatjes genuttigd, wederom ter bevordering van de moed. Om half 10 kon er dan eindelijk met de bus worden afgereisd naar Varsseveld.

Varsseveld uit. Je hebt heksenketels en je hebt de heksenketel van Varsseveld. Het was een stadion dat zijn weerga niet kende. Een tempel waar iedereen met knikkende knietjes op het veld staat. Een burcht waar de ultra’s uit Varsseveld geen minuut stil zijn en voor een ontzettende imponerende sfeer zorgen. Een nederzetting dat ging straaltje zonlicht toe liet. Een heiligdom zoals ze dat alleen in Varsseveld hebben.

Een wedstrijd uit tegen Varsseveld was eigenlijk geen wedstrijd meer. Wedstrijden kennen winnaars, in Varsseveld zijn er geen winnaar, maar ook geen verliezers. Het was een machtsstrijd waar iedereen het uiterste uit zichzelf moest halen. Voor zo’n strijd heb je een speciale aanvoerder nodig, een leider die als voorbeeld fungeert voor het hele team. Die uitverkorene was Robert Valk, met Valk had het vierde iemand die hen door deze machstrijd zou heen slepen.

Aangekomen in het stadion bleek het wederom, zoals eigenlijk elk jaar, een heksenketel te zijn. Het was onbeschrijfelijk. De Varsseveld uit veteranen waren ondanks de ervaring wederom overdondert. Valk probeerde zijn manschappen nog wel te begeleiden, maar zelfs Valk kon zijn manschappen niet helemaal scherp krijgen. In het begin was iedereen nog erg zoekende. De posities waren niet helemaal duidelijk. Valk wist dat er al vroeg druk moest worden gezet en naar voren moest worden gespeeld ook al stonden daar de ultra’s van Varsseveld. Zoals eigenlijk elk jaar waren de ultra’s fanatiek als geen ander. Zelfs de veteranen onder de veteranen van Varsseveld uit blijven verbaasd over dit imponerende vocale klanken uitspuwende fenomeen. Naarmate de strijd vorderde en er steeds meer werden in ge(s)goten begon het bij Lemelerveld te lopen. Lemelerveld groeide in de strijd en begon al snel het spel te maken. De ultra’s deden wat ze konden, maar in tegenstelling tot wat je zou verwachten genoot Lemelerveld juist van de klanken die de ultra’s produceerden. De ultra’s deden nog een ultieme poging door twee man met een hoorn en een microfoon op een blok te plaatsen om zodoende het via de andere flank te proberen, maar dit was tevergeefs. De mannen uit Lemelerveld hielden zich ondanks het vocale geweld prima staande. Dit staande houden was niet alleen de verdienste van valk, nee de bijdrage van valk viel in het niets bij de reddende de engel die ten tonele verscheen….

Het was een schepping zo mooi, zo prachtig, zo stralend dat het bijna niet anders kon dan dat het recht uit de hemel was neer komen dalen. Een engeltje, gezonden door god. Een paradijsvogel zoals die zelfs in het hof van Eden nog nooit gesignaleerd waren. Een nachtegaaltje. Een boterbloempje een zonneschijn in de regen. Woorden schieten te kort om deze majestueuze verschijning eer aan te doen.
Al paraderend met haar glanzende haren en schitterend stralende ogen verblindde ze het gehele stadion. Harten stroomden over en de tijd stond voor iedereen even stil. Was ze echt? Was dit de realiteit? Ja, ze was echt en ja het was de realiteit. Waren velen dachten dat ze droomden drong bij anderen het besef door dat ze misschien wel de meest betoverende, imponerende en stralende verschijning aanschouwden die zij ooit in hun leven zouden zien.
Een lofzang werd gestart. Haar naam evolueerde zich tot een prachtige hymne die als een warm baken de zaal vulde van gelukzaligheid en harmonie. Het is dan ook niet voor niets dat haar naam Irene luidde. Irene is afgeleid van het Griekse Eirènè wat vrede betekend. Aan alle misère kwam direct een eind. Varsseveld uit was geen strijd meer, Varsseveld uit ontpopte zich tot oord, een paradijs waar niemand meer uit weg wou gaan. Het heiligdom in varsseveld, was nu ook echt een heiligdom geworden

Na een lange uitputtingsslag maar met een wereldwonder op hun netvliezen gebrand konden de mannen uit Lemelerveld met een tevreden gevoel de Varsseveldse tempel verlaten. (nadruk op kon, sommigen hadden hier toch wel erg veel moeite mee). Niet alleen binnen straalde het, nee ook buiten bleek het te stralen. Hier was echter de zon verantwoordelijk. Iedereen verplaatste zich naar de bus en met iedereen present kon er weer worden afgereisd naar Lemelerveld.

Dat het een slopende strijd was geweest bleek de terugweg in de bus wel. Waar een aantal mensen al hun energie hadden gegeven en nodig moesten bijtanken, zaten anderen nog veel adrenaline en gingen zij door met waar ze in Varsseveld gestopt waren. Eenmaal in Lemelerveld konden enkele fanatiekelingen er nog een derde helft uit persen in het hoekje. De rest had wel genoeg gehad die dag en droop af naar huis. Om daar bij te kunnen verloren van de machtsstrijd in Varsseveld. Het was een dag die nog lang in ieders geheugen gegrift zou staan.

Geef een reactie

*