De kunst van het thee zetten

0

Er zijn momenten in het voetbal dat het voetbal er zelf even niet meer toe doet. Tjeuke begrijpt dat geen populaire opvatting is bij u lezers, maar wel een waar hij achter staat. Zo zijn er naast een doodnormale wedstrijd zoals bijvoorbeeld, pak hem beet, Lemelerveld 4 – SDOL 3 heel wat randzaken die lang niet altijd gewaardeerd worden. Als voorbeeld hiervan wil Tjeuke het graag even over de Thee in de rust hebben. Dit is misschien wel het meest ondergewaardeerde fenomeen van bijna alle voetbalwedstrijden. Tjeuke had het geluk om met een van de (voor zover bij Tjeuke bekend) beste theezetters van de plaatselijke VV. De persoon in kwestie wil liever onder een pseudoniem in dit verhaal worden genoemd aangezien er anders teveel aanbiedingen van Thee-shops en andere diverse thee retailers hem willen wegplukken. Hij beschouwd het thee zetten als, om hem te quoten “Een hobby, voortvloeiend uit pure passie.” Als ware journalist heeft Tjeuke dit te respecteren en zodoende zal de persoon in kwestie ‘Shen Nung’ worden genoemd.

Waarom Shen Nung vraagt u zich af? Volgens de legendes zou 2737 voor Christus deze Shen Nung, geleerde en kruidkundige, thee hebben uitgevonden. Hij nam uit hygiënische overwegingen de keuze om voortaan al het drinkwater eerst te koken. Tijdens één van zijn reizen op een warme zomerdag stopte hij om even te rusten. Nung kookte zijn water onder een wilde theestruik toen er wat blaadjes van deze struik in zijn water vielen. Het water kleurde bruin en dit wekte de interesse van de keizer. Hij nam een paar slokken en ontdekte dat het drankje verfrissend was en een heerlijke smaak bevatte. En zo geschiedde.

Althans dit was het verhaal dat Tjeuke vroeger altijd te horen kreeg van zijn Chinese buurjongen Fred Bakker. Fred was geadopteerd. Het was misschien daarom wel dat Fred erg geïnteresseerd was in de geschiedenis van zijn voorouders. Dit bleek o.a. uit het feit dat elke keer wanneer uit school, voordat zij met de bal de straat opgingen, thee werd gedronken Fred altijd weer hetzelfde verhaal predikte van deze Shen Nung.

Enfin. Tjeuke mocht dus voor een keer meelopen met Shen Nung. Normaliter staat Shen Nung gewoon langs de lijn de manschappen van Lemelerveld 4 toe te juichen. Maar +/- 10 min voor het fluitsignaal voor de rust, loopt Shen Nung naar de brouwkamer. Ditmaal met Tjeuke aan zijn zij. Ze zijn nog niet op weg of Shen Nung liep al van alles over zijn passie te vertellen. Over de geschiedenis van thee, hoe het van China zijn weg naar Europa vond en daarbovenop hoe het lozen van kratten thee een revolutie ontketende in Amerika. Tjeuke luisterde met open mond. Shen Nung wist zijn passie voor thee prachtig in woorden uit te drukken. De tijd vloog voorbij en voordat ze het wisten stonden ze bij de kamer, de brouwkamer. De magische kamer waar het allemaal gebeurde. Daar stond een drietal potten te pruttelen op een ambachtelijk gestookt vuur. Het was hier dat Shen Nung dieper op zijn theezetkunsten inging; “Omdat bijna alle theesoorten van dezelfde plant afkomstig zijn speelt het verwerkingsproces een zeer belangrijke rol. Vooral “fermenteren” is een veel gebruikte term in de thee wereld. De definitie van fermenteren van thee verschilt van de normale definitie van fermenteren. Onder het fermenteren van thee wordt verstaan, het door de thee bladeren onder gecontroleerde temperatuur en vochtigheid laten absorberen van zuurstof (oxidatie). De graad van oxidatie bepaalt de smaak en eigenschappen van de thee. Dit proces is zeer arbeidsintensief en de kundigheid van de verwerker bepaalt in grote mate de uiteindelijke kwaliteit en sensatie van de thee” predikte Shen Nung, “oja, en een vracht suiker, die smaak moeten mensen kunnen opmerken tijdens het drinken, dat maakt de thee helemaal af.” Tjeuke knikte instemmend. Zoals Shen Nung het vertelde was thee zetten inderdaad een kunst. Een kunst die maar voor weinig mensen weg is gelegd. Met toen Shen nung de potten van het vuur wilde halen klonk er een harde schreeuw door de donkere kamer “AF!” de schreeuw echode nog enkele malen door de kamer. Shen Nung en in ergere mate Tjeuke verstijfde abrupt en keken naar de plek waar de kreet vandaan kwam. In de hoek van de donkere kamer zat al wiebelend in een wankele houten schommelstoel een oude man met een pijp in zijn mond. Hij had daar klaarblijkelijk al die tijd al gezeten en alles meegeluisterd.
Wat heb ik je nou geleerd Shen Nung?” vroeg de man terwijl hij zijn gezicht richting Shen Nung wende
Eerst de deksel van de pot alvorens je de thee nog eenmaal doorroert, vervolgens check je pas of de thee ook echt perfect is”.
De oude man keek met een vurige blik richting Shen Nung en verhief zijn stem
“Leer je het dan nooit?”
“Excuus meester”
fluisterde een lijkwitte Shen Nung “het zal niet weer gebeuren”
“Ja, ja”
de oude man uit de hoek van de kamer legde zijn pijp aan de kant en stond langzaam op uit zijn stoel  “laat ik het niet weer zien! zo wordt je nooit een ware thee connaisseur ”
“Begrepen meester”
fluisterde de nog steeds verbouwereerde Shen Nung
Ik doe het je nog een keer voor” De oude man liep naar de theepotten en haalde een voor een de deksels eraf. Vervolgens roerde hij door de potten en hield zijn hand in de omhoog rijzende dampwolk die uit de theepot kwam.
“de temperatuur is in orde” zei de oude man al knikkend. Hij boog zijn hoofd verder voorover en keek in de pot.
al knikkende fluisterde de oude man in zichzelf:  “Perfect”
hierna spitste hij zijn neus vlak boven de opening waar de deksel had gezeten. Hij nam een diepe teug lucht en knikte wederom instemmend.
ook in orde” zei hij. Hij pakte de lepel waarmee hij net in de potten had geroerd en schepte wat thee uit de pot alvorens hij deze lepel naar zijn mond bracht. Hij slurpte een klein beetje thee van deze lepel naar binnen en sloot zijn ogen. Een paar seconde later opende hij ze weer en er verscheen een grote glimlach op zijn gezicht.
perfect
De oude man legde de lepel aan de kant en deed de deksels weer op de potten. Hij draaide zich om en nam weer plaats in zijn schommelstoel. Pakte zijn pijp die hij even geleden aan de kant had gelegd en lurkte hier enkele malen aan. Hij wende zijn blik naar Shen Nung.
Ooit op een dag zal jij mijn nalatenschap zijn Shen Nung, Ik weet dat je het kan, maar je moet nog veel leren”
Shen Nung knikte instemmend
“ga nu” vervolgde de oude man zijn verhaal, “neem de potten thee en verblijdt de mensen”
Shen Nung maakte een diepe buiging naar de oude man.
Dank u meester, ik zal de mensen verblijden met uw thee
Vervolgens haalde hij de potten van het vuur en pakte de bijbehorende bekers uit de kast. Shen Nungriep Tjeuke mee, die nog steeds als een zombie het gehele schouwspel aanschouwde, en verliet samen met Tjeuke de kamer.
Zonder ook maar 1 woord te zeggen liepen de heren tezamen van de brouwkamer naar de kleedkamers om hier de bekers te vullen. Tjeuke pakte een gevuld bekertje thee en keek er nog eens  goed naar. De tea had inderdaad een perfecte kleur. Het rook daarbovenop ook nog eens fantastisch. Met het bekertje thee in zijn handen keek hij Shen Nung aan. Die keek terug en knikte instemmend. “proef maar” Tjeuke zette het bekertje aan zijn lippen en slurpte enkele druppels naar binnen. De smaaksensatie was overweldigend, zelfs de suiker werd geproefd. Het was de beste thee die hij de laatste jaren had geproefd. Hierop kon hij maar een ding concluderen; thee zetten is inderdaad een kunst. Hij maakte een buiging naar Shen Nung en verliet de kleedkamer. Shen Nung was in de ogen van de oude man misschien nog geen meester, maar in de ogen van Tjeuke wel. Tjeuke vervolgde zijn weg van de kleedkamer naar de uitgang van het sportpark. Niet naar het voetbalveld waar zijn helden moesten voetballen. Vandaag had hij even andere prioriteiten. Vandaag was de thee even belangrijker dan het potje voetbal.

Geef een reactie

*