Pétanque

0

Pétanque, hij had het al zo vaak moeten aanhoren, pétanque is de Provençaalse variant van jeu de boules, hoewel beide termen vaak als synoniem worden gebruikt. Jeu de boules omvat in principe alle spellen die met metalen ballen worden gespeeld, petanque is hier een variant van. Een soort van alle ooievaars zijn vogels, maar niet alle vogels zijn ooievaars principe. Tjeukes oren waren er wel klaar mee. Brenda had het hem al zo vaak uitgelegd. Technisch gezien klopte jeu de boules ook wel, maar Brenda vond dat je het beestje gewoon bij de juiste naam moest noemen. Ze was het daarom ook niet eens met de naam van de club waarbij ze speelde: “senioren jeu de boules vereniging de tamme eik” Ze had al enkele malen voorgesteld om de naam te wijzigingen aangezien de club alleen de Provençaalse variant speelde. Deze naam wijziging was echter, om financiële redenen, niet mogelijk. Aan de naam van de club zaten namelijk te grote sponsorcontracten verbonden die met oog op de toekomst graag de opties open hielden. Dit was mede de reden dat Dorien van Amerongen afgelopen oktober nog in een identiteitscrisis verzeilt raakte (lees, even voorstellen). Gelukkig is dit na de tandem tocht naar Marokko weggeëbd. Inmiddels is Dorien weer trouw lid van senioren jeu de boules club de tamme eik en gooit ze haar metalen ballen als nooit tevoren. Brenda vond leden van de club erg gezellig en met name met Dorien kon ze het goed vinden. Zolang niemand over de naam van de vereniging begon kon Brenda de schoonheidsfout in de clubnaam nog wel verdragen. Dit mede doordat de club in haar hoofd gewoon de naam pétanque club de tamme eik droeg.

Tjeuke had ze ook opgedragen om te allen tijde over pétanque te spreken en niet over Jeu de boules. Maar telkens weer ging het mis bij hem. Jeu de boules was nou eenmaal een volksbegrip. Keer op keer versprak hij zich. Eigenlijk mocht Brenda blij zijn dat hij ten minste nog wat aandacht aan haar gaf. Brenda dacht hier klaarblijkelijk anders over. Het ging nog geruime tijd goed, maar vorige week barstte de bom. Na de zoveelste verspreking van Tjeuke volgde een ijzingwekkende tirade van Brenda. (Dit kon ook mede te maken hebben met het feit dat Brenda het bericht vol verwachting had gelezen en daardoor iet wat jaloers was geworden). De relatie tussen Tjeuke en Brenda stond voor het eerst sinds 7 jaar serieus op knappen. (De laatste keer dat deze op knappen stond was toen Tjeuke, Armand een clown had genoemd. Brenda was bijna bij hem weggelopen, waarna hij, om zijn relatie te redden, had toegegeven om met haar op een tandem naar een concert van Armand te gaan. Dit doet hij overigens nooit weer) Omdat Tjeuke naast zijn telefoon, Lemelerveld 4 en treinen toch nog wel om Brenda gaf, moest hij toegeven aan haar toegeven. Hij stemde in om samen met haar naar een jeu de boules wedstrijd te gaan, correctie, pétanque wedstrijd.

Tjeuke zou Tjeuke niet zijn als hij dit niet van tevoren had uitgedokterd. De Jeu de boules club van Brenda zou zondag 25 maart uit moeten spelen tegen Jeu de boulesvereniging Diepenveen (Hier waren ze wat minder creatief met namen) op sportpark de Zunnebargh te Diepenveen. Elke zondag geopend van 10:00 tot 12:00. Dinsdags en donderdags van 14:00 tot 16:00.

Een korte introductie van Jeu de boules vereniging Diepenveen. Dan heeft u er als voetballiefhebber (en dus waarschijnlijk jeu de boules leek) iets meer beeld bij

Mocht u hier toevallig een baan willen huren? Kan gewoon. Kost geen kont. Is prachtig mooi. Even de link volgen en u hebt de beschikking over een prachtige baan waar u heerlijk van u af kan gooien. Ook leuk voor o.a. kinderfeestjes, familiedagen, besnijdenissen en bar mitswa’s. Als u dan toch op de site bent, laat dan ook even een berichtje achter in het gastenboek, wel zo leuk.

Enfin we dwalen af.

Zondag ochtend vroeg vertrokken heer en mevrouw klinkhamer uit Kessel-eik met als eindbestemming de schuurmanstraat in Diepenveen. Brenda wilde eigenlijk zaterdag al vertrekken zodat ze samen met de tandem konden reizen. Dit ging Tjeuke net iets te ver. Er werd dus maar gekozen voor de auto. Aangekomen op sportpark de Zunnebargh besloot het paar om samen een equipe (team) te vormen en dus een doublette (dubbel) te spelen. Normaliter speelt Brenda liever Tête-à-tête (individueel spel), maar om de liefde weer wat op te laten bloeien koos ze toch voor een doublette. (Dit kan natuurlijk beide kanten opvallen, maar gezien de forse omvang van Brenda waren ze niet zo bang dat er wat zou vallen.) Equipe klinkhamer won de toss voor eerste wedstrijd en mocht dus de eerste cirkel trekken waarvan uit de but geworpen zou worden. Het was vervolgens aan Brenda om de eerste boule te werpen. Deze kwam akelig dichtbij de but op pak hem beet 20cm. Vervolgens was het Team uit Diepenveen aan de beurt.  Deze equipe bestond uit Wim Brilleman en Heintje Egberts (tevens voorzitter van Jeu de boule club Diepenveen). Een, in de jeu de boule wereld, zeer gerespecteerd duo. Wim ving aan voor de eerste worp voor team Diepenveen. Wim koos ervoor om de but met zijn worp te verplaatsen om zo zelf de wedstrijd in handen te nemen. En met succes. De boule van wim trof de but waarna beiden 2 meter, met een onderling verschil van 50 cm, van de bal van Tjeuke vandaan rolden. Het was de specialiteit van Wim. In de jeu de boule wereld zeer gevreesd om deze manier van spelen. Het spel verliep vervolgens vrij neutraal. De andere spelers gooiden de ballen in de buurt van de but. Toch had equipe Klinkhamer het moeilijk. Het team stond zelfs op verliezen. Brenda had er stevig de P in. Zeker omdat de laatste worp aan Tjeuke besteed was, dit was in haar ogen een zekere nederlaag.
Tjeuke aanschouwde het tafereel eens goed. Hij keek eens links en keek eens rechts. Voelde de wind en proefde de luchtvochtigheid. Opeens zag hij het. Hij spande zich aan en gooide de boule met een backspin enkele meters hoog de lucht in. Brenda schudde haar hoofd. Tjeuke keek, en zag dat het goed was. Plotseling hadden de andere spelers het ook door. Toen de boule de daling inzette hielden beide teams hun adem in. Pof. Daar viel de boule precies naast de but. Door het spinnen van de boule werd de but 2meter naar achter geschoten, precies tegen de eerst geworden boule van Brenda. Wim en Heintje stonden met hun bek vol tanden. Dit hadden ze nog niet eerder gezien. Brenda schreeuwde het uit van vreugde. Tjeuke betrapte zichzelf op een glimlach. Het deed hem goed. De rest van de ochtend wierp equipe Klinkhamer de ene winst naar de ander bij elkaar met als eindbeloning de wisselbeker. Tjeuke dacht even niet meer aan zijn helden die klaarblijkelijk op het veld naast hem hadden gevoetbald. Het deed hem ook even niet zoveel. Die zou hij volgende week wel weer zien. Nu draaide het even om Tjeuke. Even was hij een gelukkig man. Even was hij de held, een held waar nog generaties lang kinderen naar vernoemd zouden worden. Even was hij wereldkampioen.

De webmaster laat nog even op zich wachten, maar naar verluidt is het een kwestie van tijd voordat het eerste verslag en de daarmee gemoeide foto’s van zondag 25 maart in de terugblik rubriek van Jeu de boules club Diepenveen beschikbaar komt.

Geef een reactie

*