Tjeuke Klinkhamer Award

0

Dag eenling. Speciaal voor jou dit verslag. Ik mag wel je zeggen hè. Het is nu toch een-op-een. Want ja, wie leest dit nog behalve jij? Het is inmiddels al een geruime tijd na de laatste competitie wedstrijd en jij bent zo gek om nog te checken of er een verslag is geschreven. Dan heb je echt niets te doen hè. Beter ga je je bezig houden met iets nuttigs. Sjaal breien voor de winter ofzo, kun je eigenlijk nooit te vroeg mee beginnen

Achja wat maakt het ook uit. Nu je dr toch bent kun je het verslag ook wel even aflezen. Niet dat er wat nuttigs in staat, maar dat is eigenlijk elke week het geval. Nou geniet ervan gekke tijd overhebbende eenling.

De reden dat dit verslag wat later is dan gebruikelijk is omdat het verslag van de laatste wedstrijd is uitbesteed aan een prijswinnaar. Een prijswinnaar denk jij nu. Welke prijsvraag heb ik moeten invullen om de eer te mogen ontvangen om onder de naam van de grootmeester een verslag uit te mogen brengen. Je zou er in ieder geval wel tijd voor hebben gehad. Nou beste eenling, het betrof geen prijsvraag. Het betrof een quiz. De grote Tjeuke Klinkhamer sinterklaas quiz. Gehouden op 10 december 2016. Foi wat was dat mooi. De echte Tjeuke fans werden gescheiden van de groupies die wouden hangen voor de fame. Naar een prachtige quiz vol lol en gein kon er maar 1 winnaar zijn. Dat rijmt (kleine knipoog naar de sinterklaas tijd 😉 de winnaar heeft echt geluk dat ie een verslagje mag schrijven). Nou beste eenling zit je al op het puntje van je stoel? Vast wel. Zoveel gebeurt er op dit moment niet en je leven.

De winnaar is:

Tromgeroffel

Jelmer Veldman!

Nou vond hij het even mooi dat hij een stukje mocht schrijven. Daar had ie echt zin in. Zoveel zin dat hij er maar liefst 3 weken mee heeft gewacht. Tot vandaag. Bij het klepperen van de brievenbus wist ik het gewoon. Dit zou hem zijn. En ja hoor, het onderbuik gevoel klopte. Een mooie enveloppe met een postzegel erop. “Van Jelmer, voor Tjeuke”  ik opende de enveloppe en er zat een paar afgescheurde blaadjes in met een klein briefje. Op dit briefje stond vermeld:

Beste Tjeuke, bedankt voor deze enorme eer. Eigenlijk Ik heb meer dan een halfjaar gewacht tot het moment daar was. Het moment waarop ik mijn verslag kon schrijven. Maar eigenlijk kwam het moment niet. Ik was er mentaal nog niet aan toe. Daarbij kwam nog eens het enorme verwachtingspatroon dat aan het schrijven kleeft. Normaliter schrijf ik alles van mij af, maar een verslag kon ik eigenlijk niet uit mijn vingers schrijven. Tot ik gister mijn eureka moment had. Ik stuur mijn dagboek op! In mijn dagboek schrijf ik alles heerlijk van mij af. Dit is de plek waar ik mezelf kan zijn. Dit dis dan ook tevens de plek waar mijn proza het best tot zijn recht komt.
In deze envelop vind je de pagina’s van de laatste speeldag. Ik hoop dat dit je verwachtingen waar kan maken.”

In principe had ik hier ook de menukaart van de plaatselijke chinees kunnen posten, geen haan die er naar kraait. Ja behalve jij gekke eenling. Allicht dat je dan ook nog wat besteld had ook. Maargoed. Jelmer heeft nog recht op een verslag en hij heeft tevens een prachtig stukje proza gedicht. De menukaart van de chinees bewaar ik daarom maar voor volgend jaar.

Pagina 1:

Lief dagboek, 13 mei 2017 (en een beetje)

Ik kan de slaap maar niet vatten. Vandaar dat ik even mijn hart bij jou kom luchten. Mijn zenuwen zijn niet meer te houden, de drainage buis in het matras loopt bijna over van zweet en ik kan mijn gedachten maar niet verzetten. De wedstrijd van morgen. Eigenlijk vandaag al. Het is al 4:37 lief dagboek. Onee nu net 4:38. Zul je altijd zien. De tijd is eigenlijk een beetje als een rat. Als je wilt dat je er veel van hebt dan hebben ze allen de rattentaxi genomen. En wil je zoals nu dat er weinig van is tot de volgende dag krioelt het van die krengen. Ratten zijn sws niet mijn lievelingsdieren. Mijn lievelingsdieren zijn giraffen, die zijn veel cooler. Was het hier maar wat koeler. Ik moet zo denk ik het opvang emmertje aan het eind van mijn drainage goot even verschonen. Pff weejte wat het is lief dagboek. Ik heb een enorme last op mijn schouders staan. Niet zo een als dat atlas had, pff moet er niet aan denken, die moest de hele wereld dragen. Nee die van mij valt wat dat betreft wel mee. Ik hoef eigenlijk maar ik een klein ding te doen. Dat is scoren. Een doelpunt voor een krat bier. Dat is de deal. Makkelijke verdienen zou je denken. Dacht ik ook. Viel toch tegen. Stiekem vertrouwde ik een beetje op mijn maatje Niels. Maar die moest weer zonodig de grenzen van zijn instabiele onderstel testen. Dat ging mis. Nu zit ik met de gebakken peren. De spreekwoordelijke dan hè. Kon er ook nog wel bij haha, gebakken peren. Nee daar moet ik even niet aan denken. Zou ik nog in slaap vallen lief dagboek? Ik hoop het wel. Denk he……………………………..

Hee verrek toch gelukt. Oke lief dagboek. Schrijf je vanmiddag weer. Ik heb ik een taak te vervullen.

XX jelmie

Pagina 2:

Lief dagboek. 14 mei 2017

Ik schijf je nu vanuit de auto. De wedstrijd ging helemaal nergens over. Ben nog nooit zo chagrijnig geweest. Ik voel bestolen lief dagboek. Bestolen. So close but yet so far. Tomme lief dagboek. Dit was DE wedstrijd. DE fucking wedstrijd. Maar het mocht niet zo zijn. Ik deed nog wel zo mijn best. De condities waren perfect. De weersomstandigheden en het veld dan hè. Niet de fysieke gesteldheid van de spelers. Die was iets minder. Het veld lag perfect in een uithoek van het sportpark. Gescheiden door een bosrand en een hek was er nauwelijks publiek. Hierdoor veel er al wat last van mijn schouders. Verder bestond het veld louter uit polletjes. Een perfect terrein dus om uit de kluts te kunnen scoren. Want eerlijkheid gebied te zeggen lief dagboek dat ik het daar wel van moet hebben. De wedstrijd liep wat dat betreft wel lekker. Een beetje roeien beetje schreeuwen, een groot feest. Door het uitvallen van heane (jr) werd het me nog even heet onder de voeten. Onze topscoorder verliet het veld voor nieuwkomer Jesse. Met het ontbreken van onze topscoorder voelde ik de druk op mijn schouders weer toenemen.

Hè wat gebeurt hier nou. Mike moet stoppen. Hoezo stapt mijn haar doe maatje Joost uit? Aah ik zie het al. Haha plakaatje. Kan gebeuren. Beter in de berm dan in de auto. Met joost gaat het weer goed. Waar was ik gebleven?

Ik voelde de druk toenemen. Niet die druk zoals joost net in zijn strot had, hihih, die grap ga ik vanmiddag nog een keer maken. nee de spreekwoordelijke druk op mijn schouders. Gelukkig bleek invaller jesse over een prima neusje voor de goal te hebben en wist hij te scoren. In de tweede helft begon de tijd een beetje te dringen. 45 minuten van de in totaal pak hem beet 1800 minuten over. Das niet heel veel. Het werd allemaal wat onstuimiger en het leek wel alsof Twello wist dat ik voor een kratje voetbalde. Ze deden er alles aan om de wedstrijd te laten staken. Beetje schoppen, beetje slaan. Ging nergens over. Ondertussen had de bank van hun het te druk met chinees eten om ook nog maar iets van de wedstrijd mee te krijgen. Jesse wist gelukkig nog een keer te scoren waardoor de druk op mijn schouders nog iets meer afnam. Mijn moment moest in die laatse 20 minuten nog komen. En dat moment kwam. Corner. Perfect dacht ik nog. De bal vloog prima in de zestien en belandde in de kluts. Dit was echt mijn moment dacht ik nog. Ik probeerde mijn voet nog tegen de bal te zetten, maar tevergeefs. Het wou me niet lukken. Zelfs niet de afgeslagen bal die joeri via mij het doel in probeerde te schoppen. Ik had nog 10 minuten maar Twello had het inmiddels wel zo bond gemaakt dat de scheidsrechter besloot af te fluiten. Dat kratje is verloren. Helaas liefdagboek. Volgend seizoen beter. Nu ga ik bij 1 kijken. Mijn maatje jaspie voetbalt daarin. Hopelijk doet hij het beter dan ik. Zijn kunnen kampioen worden. Als dat zo is schrijf ik je morgen wel weer. Anders waarschijnlijk deze week weer een keer. Fijn dat ik mijn verhaal weer bij je kwijt kon lief dagboek. Hou van je.

 Xx Jelmie

Nou beste eenling ik hoop dat je er van genoten hebt, succes nu met het vinden van iets nuttigs om te doen. Het seizoen van Lemelerveld 4 zit erop. Met een prachtige 7e plek is de weg naar boven ingeslagen. Volgend jaar ligt het wereldkampioenschap voor het grijpen.

Geef een reactie

*